معلم ها، مانند خلبان ها، معمارها، يا اطباء آموزش فشرده اي در حرفه شان ديده اند. بنابراين از آنان انتظار مي رود وقتي كه وارد كلاس مي شوند در مورد مسائل پيچيده روابط بشري تجربه و مهارت داشته باشند. از معلم ها خواسته مي شود كه در جريان فعاليت روزانه شان:
    - انگيزه يادگيري ايجاد كنند، مشوق خودمختاري باشند
    - عزت نفس را تقويت كنند، اعتماد به نفس پديد آورند
    - از شدت اضطراب بكاهند، ترس را از بين ببرند و ياس را كم كنند
    معلم ها، به مقدار زيادي كفايت و كارداني در ارتباط محتاجند. معلمي كه ذهن روشن و آگاه دارد نسبت به معنا و مفهوم واژه ها حساسيت نشان مي دهد. او مي داند موضوع درسي كه دانش آموز ياد مي گيرد اغلب به سبك كار معلم بستگي دارد. او از احساسات آگاه است و گفتار مناسبي دارد كه از طريق آن درك و تفاهم را به دانش آموز انتقال مي دهد. او نسبت به ارتباطي كه دانش آموز را خراب مي كند آلرژي دارد. او از سرزنش و شرمسار كردن دانش آموز پرهيز مي كند و از اهانت و تشر زدن به او نفرت دارد. گفتار او خالي از هرگونه مكالمه مخرب و بيان غلط و اشتباه است.
    سازگاري در ارتباط، نوعي موفقيت است و مستلزم يادگيري و تمرين و انضباط شخصي است. اين امر متضمن تمرين بسيار است. اين ادعا كه در يك رابطه خوب، آدم مي تواند هرچه دلش خواست بگويد بدون اينكه زياني به كسي برسد، ادعايي تسلي بخش است، اما غلط است. به اين باور مي ماند كه آدم وقتي سلامت و تندرست است مي تواند هرچيزي را ببلعد بدون اينكه زيان ببيند حتي سم را.
    رهيافتي موثر در تكاليف خانه
    بيشتر وقت معلم ها، صرف اين مي شود كه تكليف بدهند و تكليف نگاه كنند. بسياري از كمدي ها و تراژدي هاي كلاس ريشه در همين تكاليف دارد. دانش آموز ياد مي گيرد كه درباره تكاليف خانه اش دروغ سر هم كند، از روي دست دوستانش كپي كند، در راه مدرسه دفتر تكاليفش را گم كند، يا آن را در خانه جا بگذارد.
    در يكي از مدارس، روندهاي موثري براي حل مشكلات مربوط به تكاليف خانه دانش آموز ايجاد شد كه در اين مقاله ذكر مي گردد: دانش آموزي كه در انجام يا آوردن تكاليف خانه اش كوتاهي مي كند، بايستي رسما يادداشتي بنويسد و در آن قيد كند كه چه كاري انجام نشده است و چه وقت انجام خواهد شد. به هيچ وجه، پرسيده نمي شود چرا؟
    اين گونه فرض مي شود كه دانش آموز دلايل خودش را داشته است.
    او را در منگنه قرار نمي دهند تا بهانه هاي قابل قبول و دروغ هاي عقل پذير اختراع كند. نامه او را ضميمه پرونده اش مي كنند و وقتي تكاليف انجام شد، نامه را به دانش آموز پس مي دهند. بنابراين، هر دانش آموز، مسئول پرونده خويش است. مدرك تلاش يا كم كاري، دستخط خود اوست. به دانش آموز انگيزش و فرصت داده مي شود تا پيشينه اش را بهبود بخشد.
    والدين اغلب اطلاع ندارند كه در مورد تكاليف خانه دانش آموز چه كمكي مي توانند به او كنند؟ آنان وقتي يادداشت نامطلوبي از معلم به دستشان مي رسد مقداري ناراحت مي شوند و ممكن است كه دانش آموز را تنبيه نمايند كه روش اشتباهي است. لازم است كه در اين زمينه راهنمايي هاي لازم از طرف آموزگار دلسوز در جلسات مختلف اولياء انجام شود.
    وقتي والدين با علاقه شديد درگير تكاليف خانه و نمرات فرزندانشان مي شوند، دانش آموز ممكن است سر به تمردبگذارد و تنبل ترين دانش آموز كلاس بشود. والدين بايد به دانش آموزان ياد بدهند كه در خانواده هركس مسئوليت خاصي را به عهده دارد و موظف است كه آن كار را به نحو احسن انجام دهد و انجام دادن تكاليف خانه هم مسئوليتي است كه متوجه خود دانش آموز است و بايد آن را به نحو شايسته اي انجام دهد.